مرگ

نظرتون راجع به این بیت شعر چیه

                        همه مسافرند و من در عجب ز طایفه ای 

                                                                      بر آنکسیکه که به مقصد رسیده می گریند

+ نوشته شده در  88/09/04ساعت 15:29  توسط   | 

شعر آموزنده

باده ی پر خوردن و هوشیار نشستن سهل است

                                                             گر به دولت برسی مست نگردی مردی

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

مردی نه به قوت است و شمشیر زنی

                                                 آن است که جوری که توانی نکنی

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

پر پروانه شکستن هنر پر شکنی نیست

                                                       تو گر پر شکنی شاپر شاهین بشکن

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

یه شعر هم از پروین اعتصامی که خوندن درستش کار هر کسی نیست.

در این درگه که گه که که شود و که که شود ناگه

                                                         مشو با ناکسان همره که ره چه می شود چه ره

+ نوشته شده در  88/08/25ساعت 10:58  توسط   | 

سفر آن نیست که از مصر به بغداد روی

                                                 از سر نفس گذشتن سفر مردان است

(سعدی)

+ نوشته شده در  88/03/22ساعت 23:50  توسط   | 

شاید سخن آخر

اندر  آن  قوم   که  وجدان  و  حیا  می میرد             حسن  همدردی  آئین   وفا    می میرد

هرکه  از  منهج  دین  دور  شود  نابود است            ماهی  از  آب  چو  گردید  جدا  می میرد

زآتش حرص و هوا سوختن از مرده دلیست             دل  اگر  زنده  بود حرص و هوا می میرد

مرده  آن  است   که   باقی    نگذارد   اثری             آنکه   دارد   اثر   نیک   کجا   می  میرد

خواجه  بر  مرگ  گدا  شاد   نگردد   گر  او             کند اندیشه که  روزی چو گدا می میرد

کوش در توبه  و زاری  که  گنه  شد  بسیار             دردمند   ار  نکند    فکر  دوا  می  میرد

روز  حاجت  چو  به  محراب  دعا  روی  آرم            در  دل  پر  گنهم   ذوق   دعا  می میرد

رحمی  ای  زنده  دلان   کز   غم   نومید یها             آخر این ذوق سخن در  دل  ما  می میرد

+ نوشته شده در  87/12/29ساعت 22:40  توسط   | 

مرگ

چرا از مرگ می ترسیم؟

چرا زین خواب جان آرام شیرین سر گردانیم؟

چرا آغوش مرگ را افسانه می دانیم؟

مگر این می پرستی ها برای یک نفس آسودگی نیست؟

مگر دنبال آرامش نمی گردید؟

چرا از مرگ می ترسید؟

خوش آن مستی که هوشیاری نمی بیند

بهشت جاودان آنجاست

جهان آنجاست و جان آنجاست

سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی است

همه ذرات محو در رویای بی رنگ فراموشی است

نه فریادی نه آهنگی نه دیروزی نه امروزی نه فردایی

جهان آرام جان آرام زمان در خواب بی فرجام

سر از بالین اندوهگران خویش بردارید

همه بر آستان مرگ راحت سر فرود آرید

+ نوشته شده در  87/12/18ساعت 23:21  توسط   |